II. Abdülhamid ve Mısır Meselesi, Francois Georgeon

Abdülhamit’in Tunus meselesinde fazla ısrarcı olmamasının nedenlerinden biri her açıdan daha önemli bir sorun olan Mısır meselesiyle uğraşmak zorunda kalmasıdır […] Mısır, her şeyden önce, imparatorluğun merkezine Tunus beyliğine göre çok daha yakındır. Mısır ve Bâb-ı Âlî arasında da daha sıkı bir ilişki vardır. Aynı Tunus beyliği gibi özel statülü bir

vilayet olan Mısır, her yıl Osmanlı hazinesine hiç de yabana atılmayacak bir katkı sağlamaktadır. Kuşkusuz, hidiv ailesi de önemli ölçüde özerklik kazanmıştır, ancak, hidiv Bâb-ı Âlî’yle ilişkilerinde her zaman saygılı davranmakta, İsmail Paşa yaz aylarını düzenli olarak Boğaz’da geçirmektedir.

[…] Üstelik Mısır, Arap dünyasında merkezî bir konuma sahiptir; Süveyş Kanalı’nın açılması bu durumu daha da belirginleştirmiştir. Kahire, Sina yarımadasını aşmıştır; orada yaşanan her şey etkilerini tüm Arap dünyasında göstermektedir.

İngilizlerden Mısırlılara Duyuru

Egyptian Mail’in haberine göre İngilizler, 17 Kasım 1914 günü Mısırlılara hitaben şu bildiriyi yayınlamışlardır:

"Mısırlılar! Kostantiniye’deki (İstanbul’daki) sultanınıza ne kadar derinden bağlı olduğunuzu biliyoruz. Bu yüzden Büyük Britanya, Türkiye’ye karşı savaşmak zorunda kalmış olmaktan derin bir üzüntü duymaktadır. Ama bu, sultana karşı bir savaş değil, onun aklını çelen ve iktidarlarını cinayet ve terör yoluyla ayakta tutan Enver Paşa gibilerinin küstahlık çetesine karşı bir savaştır.

 Mısırlılar! Sizden tek bir isteğimiz var: sükûnetinizi bozmayın. Bize yardım etmenizi istemiyoruz. Kutsal şehirleriniz Mekke ve Medine’ye zarar gelmeyecektir."

Daily Review of the Foreign Press, 4 Aralık 1914