![]() |
| Paul Freire |
Fanatizmle beslenen sekterlik her zaman hadım edicidir.
Eleştirel bir ruhla beslenen radikalleşme ise daima daha yaratıcıdır. Sekterlik
gizemlileştirir ve böylece de yabancılaştırır; radikalleşme eleştirir ve
böylece de özgürleştirir. Radikalleşme kişinin seçmiş olduğu tavra artan bir
bağlılığı içinde barındırır ve böylelikle somut, nesnel gerçekliği dönüştürme çabasına
daha sıkı angaje olmayı getirir. Buna karşılık gizemlileştirdiği ve irrasyonel
olduğu için sekterlik gerçekliği sahte (ve bu nedenle de değiştirilemez) bir
"gerçeklik"e dönüştürür.
Sekterlik hangi siyasi kampta olursa olsun, insanlığın
kurtuluşuna bir engeldir. Sağcı versiyon ne yazık ki, her zaman doğal karşıtına
yani devrimcinin radikalleşmesine yol açmaz. Devrimcilerin sağın sekterliğine
karşılık verirken gericileşmesi hiç de ender değildir. Bununla birlikte bu
olasılık radikalin, elitlerin uslu bir piyonu haline gelmesine yol açmamalıdır.
Özgürleşme sürecine giren radikal, ezenin şiddeti karşısında radikal kalamaz.
Öte yandan radikal, asla bir öznelci değildir. Onun için
öznel olan, ancak nesnel olanla (analizinin nesnesini oluşturan somut
gerçeklik) ilişkisi içinde varolur. Böylelikle öznellik ve nesnellik, eylemle
bir dayanışma içinde bilgi üreten bir diyalektik birlik oluştururlar. Bunun tersi
de doğrudur.




















